Przełom w badaniach kosmicznych: Nowa era świadomości
W tym odcinku Space Minds, prowadzący David Ariosto rozmawia z Doug Hendrixem, współzałożycielem i CEO ExoAnalytic Solutions - firmą zrodzoną z pasji trzech fizyków do rozwiązywania trudnych problemów w kosmosie.
Hendrix opowiada, jak ExoAnalytic rozwinęło się od algorytmów obrony przeciwrakietowej do budowy globalnej sieci teleskopów, która śledzi tysiące obiektów na orbicie, dostarczając kluczowych wglądów w kosmiczne zanieczyszczenie, kolizje i zagrożenia. Razem badają, jak komercyjna innowacja, sztuczna inteligencja i automatyzacja przekształcają świadomość domeny kosmicznej, rosnące wyzwania przeciążenia orbitalnego oraz jak może wyglądać przyszły konflikt kosmiczny. Hendrix także rozważa, jak science fiction i era lotu Apollo po raz pierwszy zainspirowały jego całe życie w dążeniu do ostatecznej granicy.
Znaczniki czasu
00:00 – Wprowadzenie do odcinka 00:31 – Powitanie Doug 00:50 – Historia pochodzenia 03:47 – Założenie firmy 05:29 – Zmienny krajobraz geopolityczny 08:53 – Modele kontraktów 10:23 – Świadomość domeny kosmicznej i Intelsat 33E 13:17 – Globalna sieć teleskopów 15:04 – Obserwowana wielkość odłamków 18:21 – Odpowiedzialność publiczna a prywatna 21:17 – Mandaty rządowe 22:56 – Nasza zależność od zasobów kosmicznych 25:21 – AI, automatyzacja i przyszłość SDA 28:38 – Czynnik ludzki w równaniu 30:05 – Hipersoniczne rakiety i ludzie w pętli 32:45 – Osobiste inspiracje
Transkrypcja – Rozmowa z Doug Hendrixem
Ten transkrypt został zredagowany dla jasności.
David Ariosto – Doug Hendrix, jesteś współzałożycielem i CEO ExoAnalytic Solutions, a także posiadasz doktorat z fizyki z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Irvine. Wielkie dzięki, że dołączyłeś do Space Minds.
Doug Hendrix – Dziękuję. Dzięki za zaproszenie.
David Ariosto – W tej ostatniej kwestii chciałbym do niej zajrzeć, ponieważ twoja firma, ExoAnalytic Solutions, została założona w 2008 roku przez trzech zawodowych fizyków. I przypomina mi to w kontekście rozwijającego się komercyjnego przemysłu kosmicznego - tej nowej ery, która jest stosunkowo niedawna, przynajmniej w historii kosmosu - że MBA z dawnych lat nie populują tylu firm kosmicznych, ile można by oczekiwać. Zamiast tego jest wiele doktorów nauk. Zastanawiam się, czy możesz opowiedzieć o tym nie tylko historii powstania ExoAnalytic, ale też jak wpisuje się to w szerszą komercyjną zmianę.
Doug Hendrix – Cofając się nieco dalej, zaczynałem w branży pod koniec lat 80., pracując nad skutkami broni jądrowej i zderzeniami w hiperprędkości dla programów takich jak THAAD i Patriot. Potem upadł Mur Berliński, i zapisy były na murze dla wszystkiego, co robiłem. Więc wróciłem na studia magisterskie i rozpocząłem doktorat z fizyki plazmy kosmicznej.
Zawsze lubiłem mieć wiele rzeczy na raz, więc podczas studiów magisterskich zacząłem pisać wieloosobową online grę kosmicznej walki. Ostatecznie ją opublikowałem. Zawsze interesowałem się kosmosem.
Kiedy ukończyłem studia - gdzie studiowałem pod kierunkiem jednego z moich współzałożycieli, Mike'a Van Tiela - powróciłem do przemysłu obronnego w obronie przeciwrakietowej i spotkałem moją inną współzałożycielkę, która właśnie skończyła studia magisterskie z fizyki. Pracowaliśmy razem, ostatecznie zaprosiliśmy trzeciego współzałożyciela - dosłownie uratowałem go z laboratorium grawitacyjnym na UC Irvine - i razem pracowaliśmy nad algorytmami do interceptorów obrony rakiet i zdalnego wykrywania do śledzenia rakiet.
Zauważyliśmy, że „Tech 1.0” tętniło w latach 90., a wszyscy moi koledzy z ukończenia studiów w Dolinie Krzemowej stawali się milionerami na opcjach na akcje. Zdecydowaliśmy, że z wszystkimi, którzy odchodzą od obrony ku technologii, my będziemy tymi jedynymi mądrymi w obronie - to był nasz plan.
Kiedy firma, dla której pracowaliśmy, została sprzedana, poszliśmy w swoją stronę i założyliśmy własną firmę. Czy wiedzieliśmy, jak prowadzić biznes? Prawie nic. Jeśli zakładasz firmę, potrzebujesz trzech osób: jednej do budowania rzeczy, jednej do sprzedawania rzeczy i jednej do prowadzenia rzeczy. Holly, nasza trzecia współzałożycielka, została tą, która zajmowała się „śrubkami i nakrętkami”. Udawaliśmy na początku.
Przestrzeń była w lekkiej stagnacji. Obrona przeciwrakietowa słabła, ale skupialiśmy się na rozwijaniu najlepszej technologii dla najtrudniejszych problemów. W tym czasie generał Shelton, ówczesny dowódca Space Command, powiedział, że potrzebuje zadań dowodzenia i kontroli w czasie rzeczywistym i automatyzacji, aby prowadzić przyszłą wojnę kosmiczną. Nie powiedział „AI”, ale to właśnie miał na myśli. Zorientowaliśmy się, że to dokładnie to, co robiliśmy w obronie przeciwrakietowej. Postanowiliśmy więc przenieść całą tę technologię i zastosować ją do nadzoru kosmicznego.
David Ariosto – Mówisz o zmieniającym się krajobrazie geopolitycznym. Zaryzykowałbym stwierdzenie, że to jakiś okres rozkwitu obrony przeciwrakietowej, z nowymi technologiami z Chin, Rosji, Korei Północnej i Iranu - i z tym, że AI przekształca przemysł obronny. Czy uważasz, że to trafna charakterystyka?
Doug Hendrix – Tak, to naprawdę tak. Przez ostatnią dekadę obserwowaliśmy wydarzenia w kosmosie - zwłaszcza z Chin i Rosji - rosnące i demonstrujące możliwości na orbicie. Dopiero niedawno świadomość naprawdę dotarła do całego amerykańskiego przemysłu kosmicznego. Zagrożenie jest realne; dlatego mamy Space Force.
Jesteśmy szczęśliwi, że w podobnym czasie założono EXO, także została założona mała firma rakietowa SpaceX. Pokazali, że komercyjna firma może wprowadzać innowacje poza ogrodzeniami i nadal przyczyniać się do bezpieczeństwa narodowego. Są teraz największym nośnikiem rakiet do celów bezpieczeństwa narodowego USA - i na świecie. Dzięki Starlink i Starshield udowodnili, że innowacja komercyjna może działać. I rząd zaczyna to dostrzegać.
David Ariosto – A kontrakty koszt-plus to także rzecz przeszłości. Dla słuchaczy, którzy mogą nie wiedzieć, czy możesz wyjaśnić, co oznacza koszt-plus i dlaczego były krytykowane?
Doug Hendrix – Oczywiście. Koszt-plus oznacza, że rząd zwraca ci koszty, zwykle uwzględniając opóźnienia i przekroczenia budżetu. Duże firmy wykonawcze korzystają z tego modelu. Mniejsze mają trudności z utrzymaniem się.
Teraz widzimy kontrakty o stałej cenie i oparte na wynikach. Na przykład, kosmiczny interceptor dla „Golden Dome” opiera się na firmach przedstawiających pomysły, inwestujących własne środki, a jeśli zostają wybrane, przechodzą do kolejnego etapu i ostatecznie do kontraktu produkcyjnego. To świetny sposób na wykorzystanie innowacji w przemyśle.
David Ariosto – Duża część tego, co ty i twoja firma robicie, obejmuje technologię podwójnego zastosowania - zarówno cywilne, jak i obronne. Chciałbym powołać się na satelitę Intelsat 33E, który rozpadł się na orbicie geostacjonarnej w zeszłym roku. Wówczas powiedziałeś, że ExoAnalytic śledziło 57 odłamków. Czy możesz przeprowadzić nas przez to, co się wydarzyło tego dnia i co tak naprawdę oznacza świadomość domeny kosmicznej?
Doug Hendrix – Jasne. Obudziłem się w sobotnie poranek, sprawdziłem nasz system – który zawsze działa – i zobaczyłem szum wokół Intelsat 33E. Klient powiedział, że nie reaguje. Wycelowałem w niego teleskop i znalazłem sześć obiektów tam, gdzie kiedyś był. Zrozumieliśmy, że wydarzyło się coś katastrofalnego.
Mamy globalną sieć 400 teleskopów, w pełni zautomatyzowaną, która aktualizuje katalogi, szuka zbieżności i ostrzega klientów. Tego dnia ręcznie przeanalizowałem to, co się działo - przed brunch’em zidentyfikowałem 57 obiektów. Później śledziliśmy ponad 500 fragmentów, a dziś ponad 1 000. Niektóre były tak małe jak miękkie piłki baseballowe, inne tak duże jak piłki plażowe, poruszające się z prędkością do kilometra na sekundę. To była eksplozja. W ciągu kilku dni odłamki otoczyły glob, zwiększając populację GEO o około jedną trzecią.
David Ariosto – Dla kontekstu słuchaczy, nawet drobinka farby może przebić skafander kosmiczny. Więc gdy mówisz o odłamkach wielkości pił plażowych, jakiego rodzaju niebezpieczeństwo mamy na myśli?
Doug Hendrix – Te odłamki były w GEO, około 36 000 kilometrów nad Ziemią. Tam nic nie wraca. Względne prędkości rzędu kilometra na sekundę są wystarczające, by zniszczyć satelitę. W ciągu dwóch dni odłamki rozprzestrzeniły się po całej planecie. To realne niebezpieczeństwo. I pamiętajcie, że wciąż nie wiemy, gdzie znajduje się każdy obiekt — co stanowi duże wyzwanie dla świadomości domeny kosmicznej.
David Ariosto – Biorąc pod uwagę cięcia w NASA i ograniczone zasoby do śledzenia odłamków, jak zrównoważyć motywacje zyskowne sektora prywatnego z potrzebą społeczeństwa do bezpiecznego środowiska orbitalnego?
Doug Hendrix – Świetne pytanie. Nie zarabiamy na śledzeniu odłamków, więc śledzimy to, co możemy. Nikt - rząd ani prywatny - nie finansuje reszty. Musi istnieć biznesowy uzasadnienie dla rozszerzenia zasięgu. NASA's Orbital Debris Office i Office of Space Commerce próbują to robić, ale finansowanie jest napięte. Space Force traktuje to poważnie, ale głównie w kontekście obrony.
Jeśli kiedykolwiek doszłoby do kinetycznego konfliktu w kosmosie, rozpad Intelsat 33E był zapowiedzią. Wystrzelenie jednego satelity tworzy chaos; wyobraź sobie kilkadziesiąt w czasie wojny. Byłoby to katastrofalne.
David Ariosto – To fascynujący punkt - a globalna gospodarka tak bardzo polega na zasobach kosmicznych, zwłaszcza GPS. Skoro każdy buduje teraz własne systemy, czy to poczucie wspólnego bezpieczeństwa nadal istnieje?
Doug Hendrix – Myślę o tym jak o nuklearnej deterrence w czasach zimnej wojny - wszyscy przegrywają, jeśli satelity zaczynają być wyłączane. Chiny, Rosja, Europa - oni wszyscy polegają na tych systemach teraz. Ale niezamierzone odłamki to wciąż ogromne ryzyko. Problem pogorszy się na niskiej orbicie okołoziemskiej, gdy mega-konstelacje jak Starlink, OneWeb i Kuiper od Amazona będą się powiększać. Będzie bardzo tłoczno.
David Ariosto – Patrząc w przyszłość - technologie takie jak AI na orbicie, uczenie maszynowe, czujniki kwantowe i czujniki nieoptyczne - jak zmieniają krajobraz świadomości domeny kosmicznej i co to oznacza dla ExoAnalytic?
Doug Hendrix – Liczby rosną, a my nie śledzimy wszystkiego. Potrzebujemy więcej sensorów - na ziemi i w kosmosie - optycznych, pasywnych, radarowych i więcej. Im więcej danych, tym więcej automatyzacji i AI będziemy potrzebować do ich przetwarzania.
Nasze 400 teleskopów generuje około 20 obserwacji na sekundę. Radzimy sobie z tym doskonale, ale aby naprawdę monitorować wszystkie orbity, musielibyśmy zwiększyć to 100- lub 1000-krotnie. W tym miejscu pojawiają się AI, automatyzacja i uczenie maszynowe - by szybko i wiarygodnie przetwarzać ogromne ilości danych.
David Ariosto – Masz nadzieję, że „bez błędów”, prawda?
Doug Hendrix – Tak - błędów zawsze będą. Nasze algorytmy sygnalizują anomalie do przeglądu przez człowieka. Około jeden procent tego, co przetwarzamy, widzi człowiek; 99 procent nie. Jesteśmy ostrożni, ponieważ nasza reputacja zależy od niezawodności. Ale w systemach obrony decyzji o życiu i śmierci ludzie muszą być w pętli - przynajmniej na końcu.
David Ariosto – Ale gdy mówimy o hipersonice - gdzie pocisk może przebyć kontynenty w mniej niż dziesięć minut - jak właściwie utrzymujesz ludzi w tej pętli?
Doug Hendrix – Naprawdę nie da się. Systemy takie jak Patriot i Iron Dome muszą być zautomatyzowane tak bardzo, jak to możliwe. Rola człowieka to ustawianie parametrów, a nie reagowanie w czasie rzeczywistym. Masz tylko minuty - czasem sekundy. Dokładność musi być niemal doskonała. Dopóki interceptorów nie da się wystrzelić wielu naraz, efektywność jest najważniejsza. Cała moja kariera w obronie przeciwrakietowej polegała na maksymalizacji prawdopodobieństwa unicestwienia przy tych ograniczeniach.
David Ariosto – Czyli – dużo rakiet wystrzelonych, ludzie poza pętlą, algorytmy na czele. Zrozumiałem.
Doug Hendrix – (śmiech) Nieco pocieszające, wiem - ale tak, one zawsze są nad nami.
David Ariosto – Zakończmy w bardziej optymistycznym tonie. Poza pracą - co cię napędza? Co skłoniło cię do fizyki i kosmosu? Co wciąż inspiruje cię w tej kolejnej granicy?
Doug Hendrix – Urodziłem się w 1966 roku i dla mnie najbardziej interesującą rzeczą na świecie był program Apollo. Potem dowiedziałem się o Gemini i Mercury - całym programie kosmicznym lat 60., zapoczątkowanym przez JFK. Chciałem zostać astronautą. Potem wyszły Gwiezdne Wojny - najwspanialsza rzecz na świecie - a potem Battlestar Galactica. Chciałem zostać pilota Vipe na Battlestarze.
Myślałem, że pójdę do Akademii Sił Powietrznych, zostanę pilotem, a potem astronautą - ale nie miałem wystarczającej dyscypliny. Dlatego poszedłem na UC Berkeley i wybrałem fizykę, bo to była „Szwajcarski nóż” kierunków. W nauczyła mnie, jak rozwiązywać problemy i symulować systemy kosmiczne.
Byłem też głęboko zainspirowany science fiction - zwłaszcza Time for the Stars Roberta Heinleina i The Moon Is a Harsh Mistress. Sprawiły, że marzyłem o podróżach międzygwiezdnych. Jesteśmy jeszcze młodą cywilizacją, by to osiągnąć, ale to wciąż mnie fascynuje. Tymczasem robię kolejny najlepszy krok - przyczyniam się do technologii, które pomagają ludzkości poruszać się po kosmosie i chronić go.
David Ariosto – PhD, miłośnicy sci-fi, wielcy marzyciele - naprawdę definiują nowy komercyjny kosmos. Doug Hendrix, współzałożyciel i CEO ExoAnalytic Solutions, to była przyjemność gościć cię w Space Minds.
Doug Hendrix – Bardzo dziękuję. Doceniam, że znalazłeś czas i zaprosiłeś mnie.
Space Minds to nowy podcast audio i wideo SpaceNews, który koncentruje się na inspirujących liderach, technologiach i ekscytujących możliwościach w kosmosie.
Co tydzień podcast zawiera fascynujące wywiady z naukowcami, założycielami i ekspertami, którzy kochają rozmawiać o kosmosie, omawia wiadomości, które pobudzają wyobraźnię entuzjastów, i angażuje słuchaczy. Dołącz do Davida Ariosto, Mike'a Grussa i dziennikarzy z zespołu SpaceNews po nowe odcinki w każdy czwartek.
Obejrzyj nowy odcinek w każdy czwartek na SpaceNews.com oraz na naszych kanałach YouTube, Spotify i Apple.
Gwiazdka '*' oznacza pola wymagane
Note: By registering, you consent to receive communications from SpaceNews and our partners.
Vielen Dank, dass Sie den Artikel gelesen haben! Beobachten Sie uns unter Google Nachrichten.
